donderdag 8 februari 2007
Een Windei - score 3-1
Gisteren kregen we slecht en heel raar nieuws. Bij de eerste zwangerschap had ik een missed abortion - de foetus is overleden maar wordt niet afgestoten. Vandaar dat ik opeens toch wilde laten controleren of alles wel goed was. Dus hebben we snel een echo geregeld. Die was gisterochtend. Al snel bleek bij de echo dat er alleen een vruchtzak was, passend bij 8 weken. Het is een windei - er was een embryo in aanleg, maar dit is heel vroeg misgegaan. Je bent dus wel echt zwanger. Maar goed, kortweg gezegd had dit al in een vroeg stadium afgebroken moeten worden. Dat heeft het dus niet gedaan. Gevolg: tot 10 weken doen ze niks ervan uitgaande dat het nog wel vanzelf weg zal gaan. Ik ben dus nog gewoon zwanger, misselijk, gevoelige borsten etc. Hoe krijg ik het toch voor elkaar???? Dus nu is het afwachten tot er iets gebeurt, maar om je eerlijk te zeggen heb ik daar weinig vertrouwen in gezien mijn voorgeschiedenis. We zijn natuurlijk erg verdrietig, teleurgesteld en al mijn vetrouwen in mijn lichaam is nu wel weg. De echografiste gaf nu zelf al aan dat het de volgende keer ook erg verstandig zou zijn om een vroege echo te laten doen. Vooralsnog is het een rare situatie, je wilt verder maar kan niet omdat je lichaam niet doet wat het moet doen. En weer opnieuw omschakelen. Dus andere dames, nu is het aan jullie om voor nieuwe zwangere doosjes te zorgen. Succes.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoe kan het...jeetje Swaas... Ongeloof en verdriet overheerst nu bij me. Hou wel vertrouwen in jezelf en in je lichaam. Dikke knuffffffffff voor jullie!
BeantwoordenVerwijderenWat een bericht zeg!! Echt klote!! We wensen jullie heel veel sterkte toe!!
BeantwoordenVerwijderenLieve Swaas, wil eigenlijk heelveel zeggen maar de woorden ontbreken mij. Weet echter als er iemand innerlijke kracht heeft ben jij het wel.
BeantwoordenVerwijderenLieve Swaas, op het moment dat ik dit schrijf, is je eitje allang verwijderd. Natuurlijk dan wel met behulp van het ziekenhuis. Ik heb onlangs ook dit meegemaakt. Ik heb er heel nadrukkelijk voor gekozen, mijzelf het niet aan te doen om af te wachten tot mijn lichaam het eitje zou afstoten. Precies om wat jij schrijft. Ik zou alle vrouwen willen adviseren hu artsen te vragen zo snel mogelijk gecurretteerd te worden. De ingreep is te doen en het verwerken van het verdriet kan meteen beginnen. Die dagen 'tussen de wal en het schip'zitten is echt te zwaar!
BeantwoordenVerwijderenhe ik heb dus vandaag precies het zelfde meegemaakt. zo raar he en het gevoel wat je nu heb...is leeg enzo. kwil dat het gewoon snel afkomt, anders wordt ik donderdaag gecurreteerd. voel me zo vreemd wil wel huilen maar kan dat niet echt.. veel sterkte kus mariel
BeantwoordenVerwijderen