Het is echt niet meer veilig bij ons in huis. Sinds Sam buikschuift (en dit steeds beter kan), moeten we regelmatig snel opstaan en dingen weggraaien. Snoeren, luidsprekers, tierlantijntjes. Alles is voor Sam reuze interessant. We moeten maar spoedig zelf eens rondkruipen of we nog iets anders zien dat aangepakt moet worden. Daarnaast komt Sam steeds meer overeind. Van het opdrukken op de armpjes, naar opdrukken op handen en knieën, komt hij na al bijna in een hurk/zit positie. En deze positie biedt hem de mogelijkheid zichzelf te lanceren. Meestal naar voren (tegen spijlen van de box) of soms zelf omhoog als hij zich ergens aan omhoog kan trekken (bijv. de spijlen van de box of de borstharen van papa, ai). De box zal ook omlaag gezet moeten worden om te voorkomen dat we Sam binnenkort naast i.p.v. in de box vinden.
Maar het meest gevaarlijke is wel de tand van Sam. Sinds vorige week is het eindelijk zo ver. Z'n eerste tand is er door. Hoewel je hem nauwelijks ziet, is deze erg goed voelbaar! Dus uitkijken met de vingers. Je bent ze zo kwijt.
Veel plezier met het kruipen. Komen jullie dat ook vast bij ons doen?
BeantwoordenVerwijderenLijkt me erg leuk,de hele tijd achter die kleine aan vangen. Vooral goed voor de lijn.
En vergeet niet zijn tandje te poetsen!
Die Sam toch, leek me toch zo,n heerlijk rustig manneke.
BeantwoordenVerwijderenNiet dus, laat hem rustig ontdekken maar zorg wel dat je nog tijd en slaapplaats voor jezelf overhoudt.