Wauw! Er zijn al weer twee maanden voorbij, de tijd lijkt heel snel te gaan. Aan de andere kant heb ik in die tijd zoveel meegemaakt dat ik soms het idee heb dat we al een jaar verder zijn. Laten we maar vooraan beginnen. Vanwege de zwangerschapsvergiftiging moest ik en Nerissa minstens twee dagen in het ziekenhuis blijven. Het werden er uiteindelijk vier. Ik was compleet gesloopt na de bevalling. De frequente pogingen tot borstvoeding, maakten dat ik niet bij kon komen. Daarnaast lag ik wel tijdenlang naar Nerissa te kijken en van haar te genieten. In die dagen kreeg in nog twee maal urenlang ondraaglijke rugpijn en kon nauwelijks ademen. De gynaecoloog en de assistenten stonden voor een raadsel en dachten dat het toch nog hoorde bij de zwangerschapsvergiftiging, bandenpijn dachten ze. Ook de bloeddruk wilde niet zakken. Dat ik niet met mijn meissie naar huis kon, droeg niet echt aan de feestvreugde bij. Eindelijk mocht ik na vier dagen naar huis, eindelijk beginnen aan een gewone kraamtijd�..dus niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten