Wat gaat de tijd snel. Ik ben inmiddels al bijna 32 weken. Het eindpunt lijkt in zicht te komen. Zeker als ik mij bedenk dat ik over een maandje al met zwangerschapsverlof ga. Eigenlijk mag ik niet klagen, het gaat tot nu toe goed en er is nog maar sprake van kleine ongemakken. Ik ben inmiddels bij een fysiotherapeut geweest voor een zenuw die klem zit in mijn bil. Ik begon van de pijn in mijn bil een beetje veel te waggelen met het lopen. Om te voorkomen dat ik van de regen in de drup zou komen (bijvoorbeeld bekken instabiliteit) heeft de huisarts mij doorverwezen naar de fysio. Inmiddels is de pijn weg. Ik heb nog steeds een doofgevoel in mijn rechterbovenbeen (wat er eigenlijk al is vanaf het begin van de zwangerschap) maar dat zal waarschijnlijk pas overgaan na de bevalling. Maar ik kan weer pijnloos functioneren en dat is toch wel lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten