Inmiddels ben ik al 18 weken zwanger. Na de mijlpaal van 12 weken, lijkt de tijd sneller te gaan. Het lijkt al weer een tijdje geleden dat wij allebei dol blij verrast waren door het plusje op de zwangerschapstest. De eerste 12 weken lijken voorbij te kruipen. Elke dag dat het goed gaat is er dan een. De eerste twaalf weken heeft elke zwangere vrouw volgens mij een intensieve relatie met haar inlegkruisje/onderbroek. Elke keer dat je naar de wc gaat wordt het inlegkruisje gecheckt op rode vlekken. En elke keer is de opluchting weer groot. Op naar de volgende plasbeurt. Daarnaast had ik net als waarschijnlijk de meeste vrouwen last van weeigheid, mooie bijkomstigheid daarvan was dat ik vier kilo ben afgevallen. Na de twaalf weken ging het langzaam aan weer beter met mijn eetlust. Nu, met 18 weken, gaat het eten relatief goed. Ik loop niet meer constant door mijn mond te ademen (om de etenluchtjes te ontwijken) en ik kan en wil de meeste dingen weer eten. Zo af en toe is er nog een vlaagje van weeigheid maar die verdwijnt meestal weer snel. Op naar de volgende mijlpaal, 20 weken.
dinsdag 28 juni 2005
Zeni-log: 18 weken, 4 dagen
Inmiddels ben ik al 18 weken zwanger. Na de mijlpaal van 12 weken, lijkt de tijd sneller te gaan. Het lijkt al weer een tijdje geleden dat wij allebei dol blij verrast waren door het plusje op de zwangerschapstest. De eerste 12 weken lijken voorbij te kruipen. Elke dag dat het goed gaat is er dan een. De eerste twaalf weken heeft elke zwangere vrouw volgens mij een intensieve relatie met haar inlegkruisje/onderbroek. Elke keer dat je naar de wc gaat wordt het inlegkruisje gecheckt op rode vlekken. En elke keer is de opluchting weer groot. Op naar de volgende plasbeurt. Daarnaast had ik net als waarschijnlijk de meeste vrouwen last van weeigheid, mooie bijkomstigheid daarvan was dat ik vier kilo ben afgevallen. Na de twaalf weken ging het langzaam aan weer beter met mijn eetlust. Nu, met 18 weken, gaat het eten relatief goed. Ik loop niet meer constant door mijn mond te ademen (om de etenluchtjes te ontwijken) en ik kan en wil de meeste dingen weer eten. Zo af en toe is er nog een vlaagje van weeigheid maar die verdwijnt meestal weer snel. Op naar de volgende mijlpaal, 20 weken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Het schiet lekker op he meis! Heerlijk dat je het hartje nu ook al hebt gehoord! Was vast een superervaring. Fijn ook dat het eten weer wat beter gaat. De twintig weken zijn al dichtbij hoor!
BeantwoordenVerwijderen